Eyl 15
MESCID-I NEBEVI /MEDINE-I MÜNEVVERE MANEVI ALEMDEN YAGMUR DAMLALARI Dr. Münir Derman K.S.
Dümdüz, yesil bir sâha içinde, bembeyaz bir tas yıgını halinde, Medine ufuklardan
görünür. Ortasında yemyesil Masrık ile Magrib’in birlestigi, öpüstügü yerden, semalara
Rahmetenlilâlemin’in remzi olan yesil kubbe yükselmektedir… Burası, Allah sevgilisinin
yesil kubbesi, nazar-ı ilâhînin bir an bile eksik olmadıgı Mustafa’nın makamıdır…
Milyonlarca müminin salât u selâmının oksadıgı yerdir orası… Oranın topragında ceset bile
kalmaz, yalnız cesed-i pak-i Rasûl bulunur… Diger mezarlar, makamlar hep temsilen
kalmıslardır… Nas-ı Mubarek-i Rasûl arzdan kaldırıldıgı zaman dünyanın sonu gelecektir…
Niyazlar, dualar, arzular, ölmüslere Kur’ân hediyeleri; hep, mekândan Lâmekân’a Rasûle
ugramadan gitmez, gidemez kabul olmaz… Saray-ı ilâhiye ancak, Rasûl kanalı ile
müracaat olunur. Bu bir murad-i ilâhîdir. Bu lâmekâna hürmetin mecburî oldugundandır.
(Ben ve Meleklerim Rasûle selâtu selâm götürüyoruz. Siz ne duruyorsunuz) meâlindeki
Âyet bu demektir… O huzura kabul edilen, ünsiyet peyda eden, ancak namazda bir tekbir
ile ugramadan girebilir. Fakat seytan aklından çıkmaz… Rasûl’den izin al, yâni, onda
eri… Ondan sonra, Allâhu Ekber diye namaza basla… Mirac’a girersin… Namaz Miraç’tır.
O zaman sana yanasmaz. Çünki sen Rasûlde eridin. Rasûlullâh’ın potasında erimiyende
daima süphe mevcuttur. Süphede olan gafletten kurtulamaz. Gaflette olan hiç hir sey
olamaz.
Allâh’a ibadetin devamlı olusu, bu erimeyi temine fırsat verdigindendir. Yoksa… Allâh’ın
ibadete ihtiyacı yoktur… Beseri, düsünme muradı oldugu içindir… Nebilerin, velîlerin,
mürsitlerin, gavsların, kırkların, dörtlerin, üçlerin mucize ve kerametleri gafletten,
süpheden kurtulmak kuvvetinin insanda mevcut olup onu bularak Rasûl’de erimelerine
isarettir.. Erime çarelerini beser bulsun, yardım alsın; kurtulsun diye lâmekâne dogru
yoluna istikâmet versin diye Kâbe’yi görerek tanıyarak, el ile tutarak kolaylık
göstermislerdir…
Allâhuekber… Bunların hepsi edep içinde Hayy’i-lâyemuta kavusmak için kurulmus
dekorlardır iste… Herseyi önüne serdim, her seyi burnunun ucuna kadar getirdim… Sen
hâlâ deli dolu; bön bön bakıp duruyorsun… Kabahat kimde… Sende, sende, sende…
Seni beni at da gaip zâmiri (O) ol. O… Iste is bundadır… Hâlâ mırıltı, dırıltı, zırıltı ile
ugrastıgın yeter… Edep, fazilet, dogruluk içinde ömrü geçenler vardır. Bir de hayvan gibi
ölüp gidenler.. Süpheler, vesveseler içinde her an degismede bir ümit vardır. Bunların
yerinden kımıldanma ve sökülüp atılmaga hazırlanma oldugunu da unutma. Bir gün belki
sana da bir el girerek hepsini söküp çıkarır… Sakk-ı sadr yapan Cebrâil olmaz da seni
süpheye düsüren bir el olur bu el.. Süphe, kuruntu, bir nev’i ruh uyuzudur. Uyuz aklında
olursa fena, ruhundakini iyi ederler belki; süpheden bazan acı bazân zevk duyarsın, uyuz
da böyledir… Uyuz hastalıgının ârazı tamamiyle bir hikmettir. Yani kasınması… Fakat sen
uyuzdan kurtulmaga ilâç ara… Uyuzu kireç ile kükürt iyi eder, kireç ve kükürt nasıl kireç
ve kükürt olmustur, hiç düsündün mü?
Kireç ve kükürt uyuz olmaz. O hastalık onlara yanasmaz. Bu hassaya sahip olmak için ne
yapmıslardır? Hiç olmazsa onu ara, bul, sor ögren… Hazıra konacagım diye çabalama,
vakit az.. Günes batmaga gidiyor her sey yarı yolda kalır… Kendini musalla tasında
bulursun, is isten geçer… Biraz aklın ile ruhunu fırçala.. Ruhunla aklına tekme vur, bu
mücadele çok güzel bir mücadeledir… Kendini ögrenince mesele kalmaz… Iste bunları
hazırladıktan sonra Beytullâh’a dön Rasûlullâh’a iltica et, öylece kıpırdamadan dur. Sabır
içinde… Hiç olmazsa bir gece bu halde uyumadan, sabaha kadar sebat et… Yardımcı
her zaman, her an mevcuttur, sana da ugrarlar.
Ilk önce aklını iyice doyur da itiraz ve süphe kapılarını kapa, ruhunla basbasa kal… Haydi
yolun açık olsun… Bu yazımızdaki sözlerimizden, bir son bekliyorsun. Lâflar kulagına
vurdukça, içinde süpheler artıyor.. Böylelikle bir sey ögrenemezsin; bırak bizi, git iste
Allah askına…